Bundan bir kaç sene evvel ebeveynlerim bana artık model alma mevsiminden model olma mevsimine intikal ettiğimi söyleyip irademin insiyatifini benim elime verdiler…Genel olarak çoğu insan da bir zaman sonra bunun gibi haklara sahip oluyor.Bu sorumluluk birtakım yükler bindirdi tepeme..görüntüden başlayarak gülme,somurtma,tavırlar hatta nefes alıp verişe kadar…

Bu durumdan sonra model olma adına yaptıklarımı irdeliğimde sanki yükleri kaldıramadım gibi geliyor.Çocukluğumun 2 .devresinin son çeyreği üzerime belki de kaldıramayacağım yükler verdi.Model olma olayı bazen omuzlarımı kabartsa da çoğu kere içimi kemiren bir fare oldu..nedeni ne? çünkü göründüğüm gibi olamıyordum ve hala olamıyorum..”ya göründüğün gibi ol ya da olduğun gibi görün” sanki bana bakılarak akıllara kazınmaya çalışılmış gibi geldi hep bana..sürekli paranormal duygular ve paranoyak tavırlar izledi bu akımı ve beni ezdi bir medcezir gibi..içimden konuşmalar, kendime sürekli sorgudaymış gibi sorular yöneltip yine kendime cevap verirken çektiğim sancılar da cabası tabi..

Geriye dönüp 21 senenin tahlilini yaptığımda şu an bile henüz bir nebze olsun model olma konusunda ilk basamakta dahi zor ayakta durduğumu görüyorum.Çünkü model insan öncü sıfatların sahibidir.”Bu adam çok babacan, bu adam çok..” vs..gibi dialoglar kendisi için söylenir hep..Model olan insan hatasını telafi etme konusunda tereddüt etmez.Çünkü o bir modeldir, o bir örnek, bir semboldür.Peki sen, yani ben?

-İyi bir öğrenci,talebe? (menfi ya da müsbet manada).Cevap hayır.

-İyi bir Müslüman? üzülerek hayır.Çünkü Müslümanlığın zahirdeki kısmını belki hallediyoruz yapabildiğimiz kadar.Fakat düşünce itiabariyle MüslümanLık ve İslam anlayışı tam olarak yer etmemiş beynimize.

-İyi bir Dost?Belki.İyi bir dost kim veya kim değil bunu çoğu kişi bilir.Çünkü kriterleri açıktır.Yani teorik olarak bilindiği halde uygulaması fedakarlık ister.Bu nedenle biraz zordur iyi bir dost olmak.

-İyi bir insan?Belki.Belki öyle görünüyoruz,belki herkese güleryüzlüyüz, belki herkes sever bizi..ama kimse göründüğü gibi olmak zorunda değil daha doğrusu herkes göründüğü gibi olamaz..

Bunun gibi hudutsuzca müekemmel vasfın hiçbirinin mükemmili olamayan biz(ben), model insan olmaya bir kaç mil uzaktayız(m) sanırım.Bizim model insanlara, doğuştan tekamul sahibi insanlara karşı acziyetimiz hat safhada, bu su götürmez bir gerçek.

Ee bunca vasıftan bihaber gibi bir durumda olan benden istenenlere cevap veremeyince suçlu ben miyim?ya da taleblerini insani ilişkiler içinde halletmeyi beceremeyenlere maruz kalınca yine ben mi suçluyum?

Şüphesiz bu durumdan zararlı çıkan ben oldum,oluyorum,olacağım?Ne yapayım şimdi?

Çok merak ediyorum bu model olma telakkisi bana ağır geleceğini muhattablarım mı göremedi ya da ben mi çok fazla yetişmiş görünüyorum?

*Yazdıklarım hep kendime serzenişimdir.Tamamen benle alakalıdır.

Negatif tavırlarmın ardı arkası kesilmiyor bu sıralar..Sevdiğim bir cümle var hep tekrar ederim..”BEN HALA GÜLÜYORUM AĞLAMAYI SEVMEDİĞİM İÇİN..” daha ne yapayım..