Bu yazı sZorlu tarafından 3 gün önce yazılıp Genel kategorisinde yayınlanmıştır.
thumb

Yeni eğitim-öğretim yılı yaklaşıyor ve heyecan dorukta.Yanlış anlaşılmasın benim gibiler için heyecan artık bir anlam ifade etmiyor, tabiri caizse eğitilmiş eğitim kaşarları oluverdik biz senelerdir.Heyecanı dorukta olanlar ise üniversiteye yeni başlayacak olan kardeşlerimiz.Heyecanlanmaları ve umutlanmaları tabi ki doğal olan, doğal olmayan ise üniversite denilen ortamda büyük bir ihtimalle aradıklarını bulamayacak olmaları.Bunun en yakınımdan, kendimden biliyorum.Ne umdum ne buldum? Aslında ne umduğumu da bilmiyordum ama neyse..onların da benim gibi ne umduklarını, beklentilerini pek bildiklerini sanmıyorum.Genel olarak beklenilen şeyler varsa ancak: yeni bir hayat ve özgürlük, yapmak istediklerinin bir çoğunu yapabilme selahiyeti, etrafının artık seni daha çok dikkate alacak olması, toplum içinde “üniversite okuyorum” diyerek girilecek yersiz içten içe pohpohlanmalar filan…

İşin önemli tarafı aslında bunlar değil.Farkında olmak lazım ki artık üniversite okumak bir halt değil, tabi burada elit üniversitelerin bir kaç sağlam bölümünü istisna kılmalıyız.İş artık nereden çıkarsan çık kendin için rakiplerine nazaran ne artı kazandırdığındır.Biraz klişe olacak ama ekmek Aslanın ağzında değil gerçekten de midesinde.Herkesin üniversite okuma gereksinimi yine herkes tarafından farkedilmiş olacak ki her sene kontenjan artırımına gidilerek üniversiteli sayısı arttırılıyor ve bunun neticesinde istihdam artıyor, yeterli iş imkanı olmadığından ya da gereksinim fazlasından dolayı bir çok kişi diplomasıyla kalakalıyor.İş bu haldeyken bizi ileride bir sürü diplomalı tezgahtar, üniversite mezunu manav, kasap vs. bekliyor.

Yeni gelen dönemin yeni çömezlerini gördükçe ilk günlerim aklıma geliyor :) Heyecan bende de vardı ilk başta, ama 1.dönem sonunda sebebini bilemediğim bir soğukluk oluştu ve sonu pek hayra işaret etmiyor.Çömezlerimizin gözleri ışıl ışıl, birçok hayalleri var.Ama yukarıda da bahsettiğim gibi iş zor be abi..daha da zorlaşacak..Sonumuz ne olacak muallakta.Belki diplomalı tezgahtarlardan biri de biz oluruz, belki de emek veririz emeğimizin karşılığını nisbetince görürüz, başarırız..ama yine de zor, anlayacağınız: kara görünmüyor.

Sonumuz hayrolsun.

Bu yazı sZorlu tarafından 4 gün önce yazılıp Css-Xhtml-W3C-Web Tasarım,Wordpress kategorisinde yayınlanmıştır.

Daha önce wordpress yorumlama sisteminde Defaul avatar değişimini yazmıştım.Şimdi ise bazı sitelerde gördüğümüz, yorumları sıralarken yazarın yorumunu diğer yorumlardan ayıracak farklı bir stillendirmenin nasıl yapılacağından bahsedeceğim.Bunun için eklenti bile mevcut eklenti kullanmaya değmeyecek kadar kolay bir işlem olduğundan buna gerek yok.

Temanızın Comments.php dosyasını açıyoruz ve içinde aşağıdaki kodu buluyoruz:

<li id="comment-<?php comment_ID() ?>">

Bundan sonrası için bir kaç tane yöntem var fakat ben burda en anlaşılır olana değineceğim.Yukarıdaki kodu

<li id="comment-<?php comment_ID() ?> class="<?php if ($comment->comment_author_email == "emailiniz") echo 'yazarstil'; else echo 'normalstil'; ?>">

şekline çevireceğiz.Burada emailiniz kısmına kullandığınız email adresinizi girmeniz gerekli.Daha sonra temanızı Style.css dosyasının içine aşağıdaki gibi eklemeler yaparak yazar yorumuyla ziyaretçi yorumunun arasın stil farkı oluşturabilirsiniz:

.yazarstil{
background-color:#ccc;
}
.normalstil{
background-color:#fff;
}

Bu değişiklikleri yaptığımıza yazar olarak girdiğimiz yorumun arkaplan rengi #ccc kodunda yani grimsi bir renk alacak, diğer yorumlar yani ziyaretçilerin yorumlarının arkaplan rengi #fff yani beyaz olacaktır.Bu yöntemle kendiniz uygun stil farkları oluşturabilirsiniz.

  • Not: Bu yöntem bazı temalara yukarıdaki işlemlerin aynısını uygulayarak oluşturulamayabilir,  yukarıdaki kod yapısı genel kullanıma hitap eder.
Bu yazı sZorlu tarafından 9 gün önce yazılıp Film İzlenimlerim kategorisinde yayınlanmıştır.

Önceki gün 2009 yapımı Hachiko filmini izledim.Uzun zamandır beni böyle duygulandıran bir film olmamıştı.Filmi izledikten sonra hatta film sonunda da söyleniyor, filmin hikayesinin gerçek olduğunu öğrendim.Mükemmel bir sadakat hikayesi, hatta birkaç sahnede çok hüzünlendim ağlayacaktım :) Kısaca filmin hikayesinden yani yaşanan gerçek hikayeden söz etmek gerekirse;

Hachiko, 1923’te Japonya’nın Akita bölgesi Odate şehrinde bir çiftlikte dünyaya gelen Akita Inu cinsi bir köpektir. Günümüzde bile sahibine olan sadakatiyle hatırlanır, Japonya’da ‘Güvenilir, sadık köpek Hachiko’ -chuken hachiko- diye bilinir. Tokyo Üniversitesi Ziraat Fakültesi’nde bir profösör olan Hidesaburo Ueno, 1924’te Hachiko’yu Tokyo’ya getirir. Hachiko, her gün sabah işe giderken sahibine Shibuya istasyonuna kadar eşlik eder ve akşam dönüşte yine aynı istasyonda karşılar. 1925’te profösör bir gün üniversitede kalp krizi geçirir, akşam dostuyla istasyonda buluşamaz. Sahibi öldükten sonra Hachiko başkasına verilir ama o kaçar ve eski sahibini görmek için defalarca evine gelir. Onu göremeyince artık onun orada yaşamadığını anlar. Sonra onu her akşam karşıladığı Shibuya istasyonunda beklemeye başlar. Hachiko ve sahibini beraber her akşam aynı saatlerde orada görmeye alışkın olanlar, Hachiko’yu tanırlar ve ona şefkat duyarlar ve yemek verirler. On yıl boyunca bu böyle devam eder. Sahibinin geldiği saatteki trenden inmesini beklemek için, Hachiko on yıl boyunca her gün istasyonun kapısında bekler. Profösörün öğrencilerinden biri, Hachiko’dan etkilenir ve Japonya’da yetişen bir cins olan Akita’ları araştırır. Hachiko dahil, Japonya’da yalnızca otuz tane safkan Akita Inu olduğunu saptar. Sürekli Hachiko’yu ziyaret eder ve onun hakkında yazılar yazar. 1932’de Tokyo’nun en büyük gazetelerinden birinde yazdığı yazıdan sonra Hachiko ülke çapında ün kazanır. Akita Inu cinsine bilinçlenme başlar. Hachiko’nun sahibine duyduğu efsanevi bağlılık, ulusal olarak sadakatin sembolü olur. Hachiko, 8 Mayıs 1935’te Shibuya’da bir sokakta ölü bulunur.  Taksidermi yapılmış Hachiko’yu, Tokyo Ueno’da Japonya Ulusal Bilim Müzesi’nde (National Science Museum Of Japan) görmek olası. 1934’te Hachiko’nun bronz heykeli, sahibini beklediği yere, Shibuya istasyonu çıkışına dikilir. Heykel, 2. Dünya Savaşı’nda kullanılmak üzere eritildi. 1948 yılında heykel yeniden yapıldı. Shibuya istasyonunun beş tane çıkışı vardır. Hachiko heykelinin olduğu meydana olan Hachiko Exit, hachiko guchi. Ve bu Hachiko Çıkışı’nın açıldığı, Shibuya’nın ünlü kavşağı; Hachiko Crossing. Dünyanın en hareketli, en kalabalık yaya geçidi.
Her yıl 8 Nisan’da Shibuya istasyonunda Hachiko’yu anma törenleri düzenlenir ve yüzlerce köpeksever, Hachiko’yu anar. 1987 Hachiko Monogatari, 2009 Hachiko: A Dog’s Story(bahsettiğim film)  Hachiko’nun hayatını anlatır ve bir çok çizgi film, hikaye ve romanda Hachiko vardır.

Shibuya istasyonunun Hachiko çıkışındaki Hachiko heykeli, Tokyo’da en bilinen buluşma noktalarından biridir. Hachiko’nun her akşam sahibini beklediği yerde, Hachiko’nun dizleri dibinde insanlar söz verdiği gibi dostlarını, arkadaşlarını bekler.

Filmin başrolunde Richard Gere oynuyor.Imdb puanı ise 8.1 bu da demek oluyor ki herkes benim gibi etkilenmiş ki etkilenmemek mümkün değil.İzlemenizi tavsiye ediyorum.

Fragman:



Bu yazı sZorlu tarafından 10 gün önce yazılıp Css-Xhtml-W3C-Web Tasarım kategorisinde yayınlanmıştır.

Bu yazıyı daha önce Sanalkurs.Net‘te yazmıştım.Burada da bulunmasını istediğim için şimdi yazıyorum;

Daha önceden şu yazımızda text-shadow kullanımını  göstermiştik.Peki ne yapacağız box-shadow ile ?daha önceden resimlerle hazırladığımız gölgeli kutuları sadece css/html kullanarak oluşturacağız.
Peki ne yapacağız box-shadow ile ?
Daha önceden resimlerle hazırladığımız gölgeli kutuları sadece css/html kullanarak oluşturacağız.
Baştan söyleyelim bu özelliği mozilla firefox ve safari dışındakilar desteklemiyor . Bu tarayıcıların da  eski sürümleri sorun çıkartabilir.

Şimdi gelelim asıl konumuza box-shadow kullanımına:
Bildiğiniz gibi Css-3 le oval köşeler oluştururken farklı tarayıcılar için farklı kodlar yazıyorduk.

Temel Kullanım:

box-shadow:[x koordinatından uzaklık][y koordinatından uzaklık][color];

/*

Mozillada :-moz-box-shadow:(Gerekli Argümanlar);

Webkit:-webkit-box-shadow:(Gerekli Argümanlar);

*/

[Blur-radius] ilaveli kullanım:

box-shadow:[x koordinatında uzaklık][y koordinatında uzaklık][Blur-radius][color];

/*

Mozilla da :-moz-box-shadow:(Gerekli Argümanlar);

Safaride  :-webkit-box-shadow:(Gerekli Argümanlar);

*/

Blur-radius ne işe yarar?

Blur-radius gölgenin bulanıklık yarıçapını ayarlar.

[Spread-radius] ilaveli kullanım:

box-shadow:[x koordinatında uzaklık][y koordinatında uzaklık][Blur-radius][Spread-radius][color];

/*

Mozilla da :-moz-box-shadow:(Gerekli Argümanlar);

Safaride  :-webkit-box-shadow:(Gerekli Argümanlar);

*/

Spread-radius işe yarar?

Spread-radius gölgenin bulanıklık yayılma yarıçapını ayarlar.

<inset> ilaveli kullanım:

box-shadow:inset [x koordinatında uzaklık][y koordinatında uzaklık][Blur-radius][Spread-radius][color];

/*

Mozilla da :-moz-box-shadow:(Gerekli Argümanlar);

Safaride  :-webkit-box-shadow:(Gerekli Argümanlar);

*/

inset ne işe yarar?

inset dışa doğru olan gölgeyi box’un içine doğru aktarır.

Genel Olarak Kullanım bu kadar.Gerisi size kalmış.

Not:Eğer Örnekler’de bir fark göremiyorsanız tarayıcınız ya uygun değildir.

Bu yazı sZorlu tarafından 15 gün önce yazılıp Wordpress kategorisinde yayınlanmıştır.

Bildiğiniz gibi WordPress yorumcular’ın avatarları için gravatar altyapısını kullanmakta.Bundan dolayı Gravatar.com‘a kayıtlı olmayan bir ziyaretçiniz varsa default olarak size sunulan 3-4 avatardan herhangi birini kullanıyorsunuzdur.

Eminim gri avatardan hoşlanınız yoktur.Ben de hoşlanmıyordum, bir-iki araştırma sonunda istediğim defaul avatarı kullanabilme yöntemi buldum aslında çok basitmiş.
Şimdi aşağıdaki resimdeki gibi bir  değişikliği yapacağız:

Temanızın comments.php dosyasına girdiğinizde 64px’lik bir avatar için muhtemelen;

<?php echo get_avatar( $comment, 64 ); ?>

kullanılıyordur.Burada yapacağımız iş çok basit sadece bir virgül atacağız :

<?php echo get_avatar( $comment, 64, 'resminadresi'); ?>]

Burada resminadresi kısmına Avatarınızın URL‘sini girmeniz yeterli.

Hepsi bu kadar.

Sayfalar1234510...son »